زیرشکن‌های بزرگ و سلاح‌های هدایت‌شونده، از جمله سلاح‌هایی هستند که به طور قابل توجهی در نزد کشورهای منطقه کاهش یافته‌اند. این کاهش می‌تواند پیامدهای امنیتی جدی برای کشورهای منطقه و بر تعادل قوا تأثیرگذار باشد. تحلیل‌گران معتقدند که این روند ممکن است منجر به بی‌ثباتی شود و نیازمند تدابیر و سیاست‌های مناسب برای تقویت توانمندی‌های دفاعی است. توجه مجامع جهانی و نهادهای امنیتی به این موضوع نشان می‌دهد که حفظ توازن قدرت یکی از اولویت‌های کلان در سیاست خارجی است.

در حال حاضر، کشورهای منطقه باید راهکارهای مناسبی برای مقابله با این نوع تهدیدات و حفظ امنیت خود اتخاذ کنند. این کاهش ذخایر می‌تواند فرصت‌طلبی برای دشمنان باشد و برنامه‌ریزی‌های نظامی را نیازمند بازنگری قرار دهد. حفظ امنیت و تقویت قابلیت‌های دفاعی، از جمله اهداف اصلی کشورهای منطقه است که باید در سیاست‌های استراتژیک لحاظ شود.