فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم یا فیبروئید رحم، یک نوع شایع از تومور غیرسرطانی است که می‌تواند در داخل و روی رحم رشد کند. هر فیبرومی علائمی را ایجاد نمی‌کند، اما در صورت بروز علائم، ممکن است شامل خونریزی شدید قاعدگی، کمردرد، تکرار ادرار و درد هنگام نزدیکی جنسی باشد. ارتباطی بین فیبروم و ریسک سرطان وجود ندارد و تقریباً هرگز به سرطان تبدیل نمی‌شوند. بیشتر فیبروم‌های کوچک نیازی به درمان ندارند، اما فیبروم‌های بزرگ‌تر می‌توانند با استفاده از دارو یا جراحی درمان شوند. در این مقاله به شما تمام جزئیات مربوط به فیبروم رحم را آشنا خواهیم کرد.

فیبروم‌ها به طور عمومی توده‌های گرد و شبیه به گره‌هایی از بافت ماهیچه‌ای صاف به نظر می‌رسند. در برخی موارد، آنها به یک ساقهٔ نازک متصل هستند که ظاهری شبیه به قارچ را به آنها می‌بخشد. همچنین، فیبروم‌ها می‌توانند به صورت یک گرهٔ منفرد، به عبارتی یک توده، یا به شکل خوشه‌ای رشد کنند. خوشه‌های فیبروم می‌توانند قطری داشته باشند که با چشم انسان قابل تشخیص نیستند، از یک میلی‌متر شروع شده و تا بیش از 20 سانتی‌متر یا حتی بزرگتر ادامه یابند.

محل رشد انواع فیبروم

در داخل و خارج رحم، چندین محل وجود دارد که فیبروم‌ها می‌توانند در آنها رشد کنند. مکان رشد فیبروم‌ها، اندازه و تعداد آنها را مشخص می‌کند و تعیین می‌کند که کدام نوع درمان برای شما موثرتر است و آیا درمان ضروری است یا خیر. فیبروم‌ها به طور کلی بر اساس محل رشد خود طبقه‌بندی می‌شوند و این نام‌ها نه تنها محل قرارگیری فیبروم را نشان می‌دهند، بلکه نحوه اتصال آنها را نیز توضیح می‌دهند. برخی از مکان‌های خاص که فیبروم رحم می‌تواند در آنها رشد کند عبارتند از:

Subserosal Fibroids (فیبروم‌های زیرصفاحی):

این نوع فیبروم‌ها در سطح خارجی رحم رشد می‌کنند و ممکن است به ساقه‌ای متصل باشند یا به صورت مستقل درون رحم قرار داشته باشند.

Intramural Fibroids (فیبروم‌های داخلی):

این نوع فیبروم‌ها در دیواره داخلی رحم رشد می‌کنند و می‌توانند اندازه‌های مختلفی داشته باشند.

Submucosal Fibroids (فیبروم‌های زیرغشا):

این نوع فیبروم‌ها در داخل غشا رحم رشد می‌کنند و ممکن است به صورت ساقه‌دار وارد داخل رحم باشند.

Pedunculated Fibroids (فیبروم‌های ساقه‌دار):

این نوع فیبروم‌ها با یک ساقه نازک به رحم متصل هستند و می‌توانند در داخل یا خارج رحم رشد کنند.
همچنین، فیبروم‌ها ممکن است در مکان‌های دیگر نیز رشد کنند، اما مکان‌های فوق بیشترین شیوع را دارند

علت ایجاد فیبروم رحم

تغییرات ژنتیکی: در بسیاری از فیبروم‌ها تغییرات ژنتیکی وجود دارد که آنها را از سلول‌های عضلانی معمولی رحم متمایز می‌کند.

هورمون‌ها: به نظر می‌رسد که استروژن و پروژسترون نقشی در رشد فیبروم‌ها دارند. این دو هورمون در هر دوره قاعدگی و در آمادگی برای بارداری، رشد پوشش رحم را تحریک می‌کنند. فیبروم‌ها نسبت به سلول‌های عضلانی معمولی رحم، دارای تعداد بیشتری گیرنده استروژن و پروژسترون هستند.