به نظر می‌رسد، توسعه و بهبود زیرساخت‌های تامین آب در کشور نیازمند سرمایه‌گذاری‌های گسترده و اصلاح ساختاری است. این اصلاحات باید در قالب برنامه‌های بلندمدت و استراتژیک طراحی شوند تا بتوانند به صورت کامل مشکل کمبود منابع و ناپایداری شبکه‌های آبی را برطرف نمایند. بر این اساس، همکاری‌های بین‌دستی و بهره‌برداری از فناوری‌های نوین، نقش کلیدی در تحقق اهداف ذکر شده دارند.

برنامه‌های دولت و بخش خصوصی در حوزه تامین مالی پروژه‌های آبرسانی نقش مهمی ایفا می‌کند، به نحوی که افزایش سقف تسهیلات حمایتی می‌تواند انگیزه‌ای قوی برای تسریع در اجرای پروژه‌های زیرساختی باشد. این اقدام‌ها علاوه بر تسهیل تامین منابع، کمک می‌کند تا فرآیندهای اجرایی سریع‌تر و با بهره‌وری بیشتر انجام شود و بهره‌برداری از پروژه‌ها زودتر به نتیجه برسد.

هم‌اکنون، تحقیقات و مطالعات کارشناسی نشان می‌دهد، یکی از راهکارهایی که می‌تواند در بهبود شبکه‌های آبرسانی کشور اثرگذار باشد، توسعه فناوری‌های مدرن و نوین است. به کارگیری روش‌های هوشمند و استفاده از فناوری‌های دیجیتال در نظارت و کنترل شبکه‌ها، امکان مدیریت بهتر منابع و کاهش هدررفت آب را فراهم می‌آورد.

همچنین، بهره‌گیری از تجارب کشورهای پیشرفته و پیروی از الگوهای موفق جهانی، نقش مهمی در بهبود عملکرد سیستم آبرسانی دارد. آموزش نیروی انسانی متخصص و ایجاد زیرساخت‌های فناوری‌محور، از دیگر اقدامات ضروری در این مسیر است که باید در برنامه‌ریزی‌های کلان مورد توجه قرار گیرد.