جنوب لبنان در حال نابودی؛ نقش توافق در آینده منطقه چه خواهد بود
تشدید تخریبها و ویرانیهای اسرائیلی در جنوب لبنان در آستانه هشتاد و سومین سالروز استقلال به گزارش سهند پرس، رسانههای لبنان از افزایش عملیات تخریب و انفجارهای نظامیان اسرائیلی در مناطق جنوبی لبنان نزدیک به هشتاد و سومین سالروز استقلال این کشور خبر میدهند. بر اساس گزارشهای منتشر شده، در حالی که لبنان همچنان در […]
تشدید تخریبها و ویرانیهای اسرائیلی در جنوب لبنان در آستانه هشتاد و سومین سالروز استقلال
به گزارش سهند پرس، رسانههای لبنان از افزایش عملیات تخریب و انفجارهای نظامیان اسرائیلی در مناطق جنوبی لبنان نزدیک به هشتاد و سومین سالروز استقلال این کشور خبر میدهند. بر اساس گزارشهای منتشر شده، در حالی که لبنان همچنان در حال گذر از بحرانهای داخلی است، نیروهای اشغالگر اسرائیلی در کنار ادامه فعالیتهای نظامی، اقدام به تخریب واحدهای مسکونی، زمینهای کشاورزی و بناهای تاریخی در روستاهای زوطر شرقی و مناطقی از جنوب این کشور کردهاند. این روند تخریب پس از امضای «توافق چارچوب»، روندی فزاینده و بیوقفه یافته است، بهطوری که خانهها و مناطق مسکونی در بخشهای اشغالی جنوب لبنان همچنان مورد هدف قرار میگیرند.
تاریخچه و تاثیرات توافق چارچوب در تخریب مناطق مرزی لبنان
در گزارش به گزارش سهند پرس آمده است: در همان روزهای نزدیکی به سالگرد استقلال لبنان، و کمتر از یک سال پس از آنکه مقامات سیاسی لبنان مدعی بودند که کنترل کامل بر تصمیمات جنگ و صلح دارند، واقعیتهای میدان نبرد و تخریب مستمر خانهها و زیرساختها، نشاندهنده خلاف آن است. ساکنان مناطق اشغالی از جمله روستای زوطر شرقی، برعشیت و المنصوری، شاهد و ناظر هستند که نظامیان اسرائیلی با بهرهگیری از بولدوزرهای قدرتمند و ماشینآلات تخریب، خانههایشان را ویران میکنند. این تخریبها در حالی صورت میگیرد که همه این اتفاقات به صورت زنده و در مقابل چشمان مقامات لبنانی روی میدهد، اما نه تنها واکنشی نشان نمیدهند، بلکه از تمامی این حوادث بیتفاوت عبور میکنند، در حالی که مردم منطقه خواستار توجه و واکنش فوری هستند.
مشاهدات و روایتهای ساکنان منطقه درباره تخریب و ویرانی
به گزارش سهند پرس، در روستای زوطر غربی، نزیه اسماعیل از نزدیک شاهد ویرانی خانه اجدادیاش است که قدمتی نزدیک به یک قرن دارد. او از پشت پنجره، تماشاگر نابودی خانهاش است که در حال تخریب است، بیآنکه امکان جلوگیری باشد. ساکنان این منطقه، تصاویر زندهای که از مناطق اطراف دریافت میکنند، به شدت تلخ و تأثرآور است. آنها از رویدادهای پیش آمده، حتی قبل از اتمام کار تخریب، باخبر میشوند، چرا که نظامیان اسرائیلی ابتدا نام صاحب خانههای هدفگذاری شده را اعلام میکنند. خانوادههای مقیم منطقه، در حالی که این ویرانیها را مشاهده میکنند، احساس ناامیدی و ناتوانی دارند و تنها موفق به تماشای ویرانیهای حاصل عمرشان هستند.
آمار و ارقام تخریبها پس از آتشبس و ادامه حملات
محمد اسماعیل، شهردار زوطر شرقی، در گفتگو با این روزنامه تصریح کرد که میزان تخریب در این روستا از کمتر از ۵ درصد قبل از امضای «توافق چارچوب»، اکنون به حدود ۷۰ درصد رسیده است. او تعداد واحدهای مسکونی کاملاً ویرانشده را بیش از ۷۰۰ مورد اعلام کرد. این روند، پس از آتشبس کوتاهمدت و بازگشت موقت ساکنان، مجدداً شدت یافته است. وی افزود: در عرض هشت روز، تنها ۵۱ خانه تخریب شده بود، اما در سه روز بعدی، تعداد خانههایی که هدف حمله قرار گرفتند، به شکل گستردهای افزایش یافت تا جایی که در نتیجه حملات شبانه و گلولهبارانهای مکرر، چندین محله کاملاً نابود شد. در حال حاضر، نظامیان اسرائیلی در بخش جنوبشرقی روستا مستقر هستند و این منطقه همچنان تحت کنترل آنان قرار دارد.
تخریب بناهای تاریخی، درختان و اماکن عمومی
شهردار زوطر شرقی همچنین به تخریب گسترده زرخیزترین بخشهای منطقه اشاره کرد که علاوه بر خانهها، بیش از هزار درخت زیتون کهنسال، تاکستانها، زمینهای کشاورزی، درختان بلوط و حتی نمادها و اماکن عمومی مختلف مانند مسجدی با بیش از ۱۲۰ سال قدمت، مدرسه دولتی، درمانگاه و مهدکودکها را در بر میگیرد. او در انتقاد از بیتفاوتی دولت لبنان و عدم واکنش در مقابل درخواستهای مستقیم شهرداری، این وضعیت را نتیجه «پیروی بیپناهانه از خواستههای دشمن و ضعف در مقابل تجاوزات»، دانست.
ساکنان منطقه و احساسات آنان در مقابل ویرانیها
به گزارش سهند پرس، بسیاری از ساکنان، به ویژه ساکنان روستای زوطر غربی، در حالی که ویرانی خانههایشان را تماشا میکنند، اشک در چشمانشان جمع شده است. نزیه اسماعیل، یکی از آنها، ویدئویی از تخریب منزل پدربزرگش دریافت کرده است که حدود صد سال قدمت داشته و نمادی از میراث خانوادگی و تاریخ چند نسل است. او در مصاحبهای گفت: «کسی که این فیلم را میگیرد، خانهام را با نام مشخص میکند، انگار که همه در روستایی زندگی میکنند که محکوم به مرگ است و هر نفر باید نوبت خود را ببیند.»
مقاومت تاریخی و پرسشهای بیپاسخ درباره آینده
نزیه در ادامه میپرسد: «این چه نوع استقلالی است وقتی من در خانهام نیستم و سرزمینم در اختیار اسرائیلیها است؟» او تأکید میکند که این خواسته باید همزمان با حمایت از رئیسجمهور لبنان برای برافراشته نگه داشتن پرچمها در قنطره، دیر سریان، ارنون و دیگر روستاهای اشغالی، باشد، چرا که این مناطق هنوز زیر اشغال اسرائیل قرار دارند و راهحلی برای بازگرداندن آنها جستوجو نشده است.
هنوز امید در دل مردم و ویرانیهای بیرحمانه
سعده، یکی دیگر از ساکنان منطقه، از ویرانی خانه و زمینهایی که در طول سالها با تلاش و سرمایهگذاری ایجاد کرده بود، سخن میگوید و احساس ناتوانی و غم عمیق خود را بیان میکند. او درباره پروژههای زنبورداری و کشاورزی که پس از سالها تلاش، حالا نابود شدهاند، اظهار اندوه میکند و میگوید: «هر سنگ و هر درختی که از خانهمان کم شده، ضربهای است بر قلبم.» این روایتها نشان میدهد که در پشت هر ویرانی، قصهای از امید، تلاش و فداکاری است که در یک چشم به هم زدن ناپدید میشود.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید