در بخش‌هایی از منطقه، خشک شدن درختان چنار به‌طور چشمگیری مشاهده می‌شود. کارشناسان معتقدند یکی از دلایل اصلی این وضعیت، کمبود منابع آب و کاهش میزان بارندگی در این منطقه است که به شدت بر سلامت درختان تاثیر می‌گذارد. همچنین، وجود آلودگی‌های زیست‌محیطی، هجوم آفات و بیماری‌ها، و فعالیت‌های ساختمانی و عمرانی نزدیک به این درختان، شرایط را برای کاهش سلامت‌شان و مرگ تدریجی آنان فراهم کرده است. نکته قابل توجه اینکه، برخی منابع، کاهش سطح سفره‌های آب زیرزمینی و استفاده نادرست در مدیریت آب‌های شهری را به‌عنوان عوامل مهم در خشک شدن درختان برشمرده‌اند. همین عوامل، باعث شده تا سطح نگرانی در میان شهروندان و مسئولان نسبت به آینده این درختان و تاثیرات آن بر فضاهای سبز و زیست‌محیطی منطقه افزایش یابد.

بازنگری در سیاست‌های آبی و اجرای برنامه‌های مناسب برای نگهداری و مراقبت از درختان به عنوان یکی از اولویت‌های مهم در توسعه فضای سبز شهری مورد تأکید قرار گرفته است. حفظ و نگهداری درختان چنار در کنار تلاش برای تقویت منابع آب و اصلاح مدیریت مصرف، از جمله راهکارهای پیشنهادی برای جلوگیری از ادامه روند خشک شدن این درختان است. هماهنگی بین نهادهای ذی‌ربط و انجام پروژه‌های تخصصی برای اصلاح و بهبود وضعیت درختان و فضاهای سبز شهری، ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. در نهایت، با توجه به اهمیت درختان در ایجاد فضای سرسبز، تصفیه هوا و زیبایی منظر شهری، حفظ این منابع طبیعی باید از اهمیتی ویژه برخوردار باشد.

در حال حاضر، شهرداری‌ها و نهادهای محیط‌زیستی در حال بررسی راهکارهای عملی برای مقابله با این بحران هستند و خواستار همکاری شهروندان و فعالان محیط‌زیست در اجرای پروژه‌های احیای درختان و فضای سبز هستند. همچنین، اطلاع‌رسانی به مردم درباره اهمیت حفاظت از درختان و مراقبت مستمر از فضای سبز، نقش مهمی در حفظ سلامت و پایداری محیط‌زیست شهری ایفا می‌کند. با پیگیری‌های مستمر و مدیریت صحیح، امید است که روند خشک شدن این درختان متوقف و سلامت آنها مجدداً برقرار شود.