روشهای ایران در تصرف و بهرهبرداری از پهپادهای آمریکایی
عملکرد ایران در مقابله با پهپادهای آمریکایی و توانمندیهای جنگ الکترونیک به گزارش سهند پرس، شبکه خبری الجزیره در گزارشی به دستاوردهای ایران در دستگیری و سرنگونی پهپادهای آمریکایی در چند هفته گذشته اشاره کرده است. این گزارش توضیح میدهد که با وجود محدودیت در اطلاعات منتشرشده در مورد اقدامات ایران در این حوزه، میتوان […]
عملکرد ایران در مقابله با پهپادهای آمریکایی و توانمندیهای جنگ الکترونیک
به گزارش سهند پرس، شبکه خبری الجزیره در گزارشی به دستاوردهای ایران در دستگیری و سرنگونی پهپادهای آمریکایی در چند هفته گذشته اشاره کرده است. این گزارش توضیح میدهد که با وجود محدودیت در اطلاعات منتشرشده در مورد اقدامات ایران در این حوزه، میتوان نحوه عملکرد پهپادها را همچون رایانههای پرندهای تصور کرد که مجهز به حسگرهای مختلف برای اندازهگیری حرکت و ارتفاع هستند و ابزارهای دقیقی برای تعیین موقعیت در اختیار دارند. این پهپادها ممکن است با ایستگاههای زمینی در ارتباط باشند که فرمانها و دادههای مربوط به عملیات را منتقل میکنند. برخی از این ابزارهای پرنده نیازمند مراقبت و کنترل دائمی انسان هستند، در حالی که برخی دیگر مسیرهای از پیش برنامهریزی شده را طی میکنند یا به صورت خودکار تصمیمگیری مینمایند.
روشهای شناسایی و رصد پهپادها
قبل از آنکه منبعی بتواند بر روی عملکرد و هدفگیری پهپاد وارد عمل شود، لازم است که آن را شناسایی و مکانیابی کند. در این مرحله، از ابزارهایی مانند رادارهای پیشرفته، دوربینهای حرارتی و تجهیزات دریافت سیگنالهای بیسیم استفاده میشود تا نمونههای کوچک پهپادها نیز قابل تشخیص باشند. همکاری و هماهنگی این ابزارها اهمیت زیادی دارد، زیرا تشخیص یک پهپاد کوچک در میان انبوه سیگنالهای محیطی ممکن است چالشبرانگیز باشد. حتی فرآیند monitored کردن ارتباطات بیسیم نیز نمیتواند پهپادهایی که سیگنالهای قابل رصد از خود منتشر نمیکنند را شناسایی کند. بنابراین، برای رهگیری و تشخیص این نوع پهپادها، لاجرم باید از روشهای چندگانه و ترکیبی بهره برد.
تداخل و اختلال در ارتباطات پهپاد
پس از آنکه سیستمهای زمینی توانستند موقعیت پهپاد را تعیین کنند، سادهترین راه برای غیرفعالسازی آن، ایجاد اختلال در ارتباطات میان پهپاد و ایستگاه کنترل است. این فرآیند مشابه تلاش برای شنیدن صدای فرد در میان سر و صدای شدید است. کاهش کیفیت ارتباط، ممکن است باعث شود فرمانهای ارسالی به پهپاد نرسد یا تصویرهای ویدیویی که اپراتور برای هدایت آن بهره میگیرد، قطع شوند. در این حالت، دستگاه اخلالگر معمولا جایگزینی برای کنترل مستقیم نیست، اما پهپاد بر اساس برنامهریزی و طراحی خود، به واکنشهایی از جمله بازگشت به نقطه اولیه، فرود، یا ادامه مأموریت با تواناییهای خودکار، دست مییابد. نوع دیگری از اخلال، هدفگیری سیگنالهای ماهوارهای ناوبری مانند «جیپیاس» است. این سیگنالها در فواصل کم از سطح زمین منتقل میشوند و تداخل رادیویی میتواند آنها را از دریافت اصلاح کند، در نتیجه پهپاد نقطه مرجع اصلی برای تشخیص مسیر خود را از دست میدهد.
روشهای فریب ناوبری و کنترل مقصد
در روش «فریب ناوبری»، برخلاف مسدودسازی سیگنالها، با ارائه اطلاعات جعلی و ساختگی، تصور میشود که پهپاد در مکان نادرستی قرار دارد. در این حالت، سامانه ناوبری دریافتکننده، سیگنالهایی حاوی اطلاعات نادرست دریافت میکند و در نتیجه، عملیات پروازی آنان را بر اساس دادههای نادرست انجام میدهد. همچنین، با مداخله در سامانه کنترل، در صورت بهرهبرداری مهاجم از ضعف در فرآیندهای احراز هویت و سیستمهای نرمافزاری، میتواند فرمانهای متفاوت و در جهت دلخواه خود را به پهپاد صادر کند. در این حالت، سیگنالهای کنترل جعل شده، رفتار پهپادها را به سمت اهداف موردنظر هدایتی میکنند.
نقاط ضعف سامانهها و توانمندیهای ایران در جنگ الکترونیک
نکته قابل توجه این است که نفوذ و تأثیرگذاری بر سامانههای کنترل پهپادها کار آسانی نیست، زیرا این سامانهها معمولاً از تدابیر امنیتی قوی مانند رمزنگاری و سیستمهای احراز هویت بهره میبرند که بررسی هویت فرمانها و محافظت در برابر دستکاری را تضمین میکند. برای مقابله با این تهدیدات، فناوریهایی مانند تغییر فرکانس در حین انتقال، پرش میان باندهای مختلف، و استفاده از حسگرهای اینرسی و سیستمهای دید مبتنی بر دوربین، به کار گرفته میشود. هرچند این جایگزینها محدودیتهایی دارند، اما عملیات مداوم و بهبود یافته ایران در عرصه جنگ الکترونیک و فناوریهای هشدار سریع، توانایی انهدام یا کنترل پهپادهای دشمن را در میدان نبرد تقویت کرده است.
توانمندیهای ایران در حوزه جنگ الکترونیک و پیشرفتهای احتمالی
به گزارش سهند پرس، مزیت مهم ایران در این حوزه، قدرت سامانههای پدافند هوایی و جنگ الکترونیک است که توانایی تشخیص سیگنالهای الکترونیکی، تحلیل و سپس تأثیرگذاری بر ارتباطات و سامانه ناوبری پهپادهای دشمن را دارند. هرچند اطلاعات دقیقی درباره سامانهها و قابلیتهای فنی خاص ایران منتشر نشده است، اما بر اساس گزارشهای به دست آمده، باور بر این است که ایران از قابلیتهایی نظیر ایجاد اختلال در سیگنالهای جیپیاس، تشخیص پیش از انجام عملیات، و هماهنگسازی سامانههای راداری و جنگ الکترونیک برخوردار است. در رزمایشهای سال ۲۰۲۴، ایران تواناییهای خود را در مواجهه با سامانههای مختلف، از جمله رهگیرهای راداری و سامانههای جنگ الکترونیک، به نمایش گذاشته است.
جمعبندی
الجزیره در پایان اعلام میکند که درگیری میان پهپادها و سامانههای جنگ الکترونیک، یک نبرد پیوسته و بیپایان میان طرفهای متخاصم است. هر دو طرف در تلاش هستند تا توانمندیهای خود را برای مقابله و غلبه بر فناوریهای طرف مقابل ارتقا دهند. در این میدان نبرد، پهپادها هر روز پنهانکاری بیشتری را در کنار تجهیزات جنگ الکترونیک پیشرفته، تجربه میکنند و این رقابت، وجهههای بینظیری را برای آینده جنگهای الکترونیکی رقم میزند.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید