فولادسازان هشدار دادند: قطعی گاز و برق در زمستان تبعات جبرانناپذیر دارد
درخواست انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی برای معافیت کامل در فصل سرد سال به گزارش سهند پرس، انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی در نامهای به معاون اول رئیسجمهور و وزرای صنعت، معدن و تجارت، نفت و نیرو، خواستار آن شده است که صنعت فولادهای آلیاژی و خاص در فصل سرد سال جاری کاملاً از محدودیتهای انرژی معاف […]
درخواست انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی برای معافیت کامل در فصل سرد سال
به گزارش سهند پرس، انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی در نامهای به معاون اول رئیسجمهور و وزرای صنعت، معدن و تجارت، نفت و نیرو، خواستار آن شده است که صنعت فولادهای آلیاژی و خاص در فصل سرد سال جاری کاملاً از محدودیتهای انرژی معاف گردد. در این نامه، هشدار داده شده است که «یکسانانگاری صنعت فولادهای آلیاژی و خاص با فولادهای کربنی و ساختمانی» در اعمال خاموشیها خطایی استراتژیک محسوب میشود؛ زیرا هرگونه قطعی در تأمین گاز و برق، نه تنها خسارات زیادی را به کارخانجات این حوزه وارد خواهد کرد، بلکه زنجیره تأمین مواد اولیه صنایع استراتژیکی نظیر ساخت لوازم خودرو، صنعت نفت و نیروگاهها را با بحرانهای جدی روبهرو میسازد.
تأکید بر ضرورت توجه به تفاوتهای ساختاری در سیاستهای انرژی
در ابتدای این نامه، انجمن با تأکید بر چالشهای تأمین انرژی در سالهای اخیر، بر نیازمند پرهیز از سیاستهای یکسان در اعمال محدودیتها تأکید کرده است. آنها خاطرنشان کردهاند که «صنعت فولاد کشور در سالهای اخیر با مشکلات جدی در زمینه تأمین پایدار انرژی، خصوصاً در فصول اوج مصرف، مواجه بوده است». با وجود این، اتخاذ سیاستهای واحد بدون در نظر گرفتن تفاوتهای ساختاری و فنی در بخشهای تولید فولاد، میتواند برای بخشهای حساس و استراتژیک این صنعت و در نتیجه کلیت اقتصاد ملی، تبعات جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. در این راستا، انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی درخواست دارد که واحدهای تولید فولادهای آلیاژی و خاص در فصل سرد امسال، از هرگونه محدودیت برق و گاز بهطور کامل معاف شوند.
توضیح فنی و خطرات ناشی از قطعیهای انرژی در صنعت فولادهای آلیاژی
در ادامه، این انجمن به تشریح تفاوتهای فنی و مخاطرات ناشی از قطع برق و گاز در صنعت فولادهای آلیاژی پرداخته است. تولید این نوع فولاد، برخلاف فولادهای کربنی و ساختمانی، فرآیندی پیچیده و پیوسته است که کوچکترین وقفه در تأمین انرژی میتواند خسارات سنگین و حتی غیرقابل جبران به تجهیزات و روند تولید وارد کند. در این فرآیند، نگهداری دماهای کنترلشده در کورههای ذوب و زمانبندی دقیق عملیات متالورژیکی، اهمیت حیاتی دارد. در حالی که فرآیند ذوب فولادهای کربنی در مدت زمانی بسیار کوتاه (یک تا دو ساعت) صورت میگیرد، تولید فولادهای آلیاژی نیازمند زمان بیشتر و کنترل هوشمندانهتر متغیرهای ترمودینامیکی است. قطع جریان برق یا فشار گاز، نه تنها موجب شوکهای مخرب به خطوط تولید میشود، بلکه میتواند باعث یخزدگی مذاب در پاتیلها گردد که توقف طولانیمدت و خسارتهای مالی هنگفتی را به کارخانهها تحمیل میکند. بر همین اساس، ماهیت پیچیده و پیوسته این صنعت، مستلزم مصونیت کامل از محدودیتهای انرژی است.»
اهمیت استراتژیک فولاد آلیاژی در اقتصاد و وابستگی صنایع گلوگاهی
این انجمن در بخش دیگری از نامه، با نگاه به ابعاد کلان اقتصادی و نیازهای صنایع حساس کشور، تأکید کرده است که ایران در حال حاضر تولید بیشتری در بخش فولادهای کربنی و ساختمانی دارد، و اعمال محدودیت برای ماشینآلات این حوزه، بحران کمبود را تشدید نخواهد کرد. اما در حوزه فولادهای آلیاژی، وضعیت کاملاً متفاوت است؛ چرا که کشور در این بخش با کمبود مواجه است و وابستگی زیادی به واردات دارد. صنایع گلوگاهی و حساس کشور، از جمله خودروسازی، صنایع نفت و گاز، نیروگاهسازی، ماشینسازی، لوازم خانگی و کشتیسازی، نیاز بنیادی و حیاتی به فولادهای آلیاژی دارند و این محصولات، ماهیتی استراتژیک و غیرقابل جایگزین دارند. بنابراین، اگر قصد توسعه ساخت داخل و ارتقای سطح تولید این فولادها در آینده باشد، نیاز کشور به تولید داخلی این نوع فولادها روز به روز محسوستر خواهد شد. در نتیجه، کوچکترین محدودیت انرژی در این حوزه، ضربهای مهلک و جبرانناپذیر به اقتصاد کشور وارد میکند.
ارزشافزوده و اهمیت صنعتی فولاد آلیاژی
در بخش پایانی، انجمن به اشاره به نسبت کم مصرف انرژی در صنعت فولادهای آلیاژی و ارزش افزوده بسیار بالا در این صنعت، تأکید کرده است. در شرایط ناترازی انرژی، هر محدودیتی در این بخش، خطایی استراتژیک محسوب میشود، چرا که کل تولید این نوع فولاد، سهم کمی در مصرف انرژی کشور دارد، اما ارزشافزودهای فوقالعاده بالا به همراه دارد. در واقع، باید فصل جدیدی در صنعت فولاد کشور آغاز شود و بین فولادهای آلیاژی و فولادهای کربنی، تفاوت اساسی قائل شد. تداوم فعالیت در این بخش، تضمینکننده پویایی و استمراری سایر صنایع کلیدی و صنعتی کشور است و نباید در راستای سیاستهای محدودکننده قرار گیرد.

هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید