بر اساس مطالعات انجام‌شده، مشاهده می‌شود که نگرش‌های فرهنگی و نگرانی‌های مربوط به آینده شغلی، نقش پررنگی در جهت‌دهی به انتخاب رشته‌های تحصیلی دارند. دختران بیشتر تمایل دارند در رشته‌هایی ادامه تحصیل دهند که به نظر می‌رسد فرصت‌های شغلی و آینده‌ای بهتر برایشان فراهم می‌کند، در حالی که پسران بیشتر به سمت رشته‌هایی گرایش پیدا می‌کنند که با حوزه‌های فنی و مهندسی مرتبط است. این تفاوت‌ها، روندهای کلی در انتخاب رشته‌های تحصیلی را نشان می‌دهد و ضرورت توجه سیاست‌گذاران و مسئولان آموزش را برای کاهش این شکاف و ایجاد تعادلی منطقی در حوزه آموزش تأکید می‌کند.

در کنار عوامل فرهنگی و اقتصادی، نقش والدین و خانواده‌ها در فرآیند تصمیم‌گیری تحصیلی جوانان نیز بسیار پررنگ است. خانواده‌ها اغلب بر اساس توقعات و باورهایشان، نقش مهمی در هدایت فرزندان خود به سمت رشته‌های خاص ایفا می‌کنند. همچنین، عوامل اجتماعی و رسانه‌های جمعی بر نگرش و ترجیحات افراد در حوزه انتخاب رشته اثرگذار هستند، و تغییرات در این حوزه‌ها می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر کاهش یا توسعه شکاف‌های جنسیتی در حوزه آموزش داشته باشد.