بحران ورشکستگی صنعت تبلیغات ایران را تهدید می‌کند

صنعت تبلیغات ایران در خطر ورشکستگی

یکی از حوزه‌هایی که به دنبال ایجاد فضای ملتهب و شرایط شبه‌جنگی در کشور بیشترین ضربه را متحمل شد، صنعت تبلیغات بود؛ صنعتی که افت آن تا امروز ادامه دارد و هنوز نشانه‌ای از بازگشت پرقدرت در آن دیده نمی‌شود.

به گزارش سهند پرس، تبلیغات محیطی همواره بزرگ‌ترین و جذاب‌ترین بخش این صنعت به شمار می‌رفت؛ بازاری رنگارنگ که تا چندی پیش با تصاویر عظیم روی بیلبوردها در اتوبان‌ها و نقاط پرتردد شهر، نگاه شهروندان را به خود جلب می‌کرد. اما این روزها خبری از کمپین‌های پر سر و صدا نیست و جز برخی بانک‌ها و چند هلدینگ بزرگ، کمتر مجموعه‌ای رغبت حضور در این میدان را دارد. پرسش اینجاست که چه بر سر تبلیغات محیطی و در مجموع کل صنعت تبلیغات آمده است؟

برای واکاوی وضعیت، با محمدمحسن رعنایی، عضو هیأت‌مدیره انجمن صنفی کارفرمایان شرکت‌های تبلیغاتی ایران و کارشناس صنعت نمایشگاهی گفت‌وگو کردیم. او نزدیک به ۲۰ سال هدایت یکی از بازوهای اجرایی تبلیغات محیطی را بر عهده داشته و ضمن مرور فراز و فرود این صنعت، درباره آینده آن نیز نکاتی مطرح می‌کند.

۱۰ سال بحران در صنعت تبلیغات

رعنایی در ابتدای صحبت‌های خود با ترسیم تصویری کلی از وضع موجود گفت: بخش تبلیغات، به‌ویژه در شاخه محیطی، در سال‌های اخیر با آسیب‌های متعددی مواجه شده که محدود به دوره‌های خاص نیست و می‌توان یک بازه ۱۰ ساله را برای افول آن در نظر گرفت. پس از تجربه‌ای طولانی از رکود و رخوت، جهش‌های ارزی و تلاطم‌های اقتصادی، این جریان نزولی را تشدید کرد و برخی سیاست‌های جاری نیز به کامل‌تر شدن چرخه بحران انجامید.

او ادامه داد: عدم هم‌افزایی تبلیغات محیطی با تحولات دیجیتال و فناوری‌های نو، چالشی است که از حدود یک دهه پیش گریبان بیشتر شرکت‌ها را گرفته بود. در همین فضا، بلاگرها و فعالان شبکه‌های اجتماعی به‌واسطه دسترسی مستقیم و هزینه‌های کمتر توانستند سهم بزرگی از بودجه‌های تبلیغاتی را جذب کنند. از سوی دیگر، مالیات‌ها، عوارض و هزینه‌های تولید و نصب هم افزایش یافت؛ در نتیجه، کسب‌وکارها ترجیح دادند به سمت رسانه‌های ارزان‌تر و قابل‌اندازه‌گیری حرکت کنند. یعنی عرضه بیلبورد و ظرفیت رسانه‌ای وجود دارد، اما تقاضا به‌شدت کاهش پیدا کرده است.

حذف تبلیغات محیطی از سبد کسب‌وکارها

به گفته این فعال صنفی، بسیاری از شرکت‌ها به‌دلیل محدودیت منابع مالی، در قدم اول هزینه‌های بیلبورد و حتی تبلیغات تلویزیونی را کاهش می‌دهند. سپس از برگزاری رویدادها و حضور در نمایشگاه‌ها فاصله می‌گیرند تا فشار مالی را کنترل کنند. در همین حال، رشد هزینه‌های مواد اولیه، اجاره فضاهای شهری و نگهداشت سازه‌ها، اجرای کمپین‌های محیطی را برای برندها دشوارتر کرده است. از طرف دیگر، شرایط جدید بازار کار و رکود مصرف نیز باعث شده بودجه‌های تبلیغاتی به سمت کانال‌های کم‌هزینه‌تر سوق داده شود.

رعنایی تأکید کرد: شرکت‌های کوچک و متوسط در مواجهه با بحران‌های مالی، تاب‌آوری کمتری دارند و ناچارند اول از همه تبلیغات محیطی و کمپین‌های گسترده را از سبد خود حذف کنند. در گام بعدی از حضور در نمایشگاه‌ها فاصله می‌گیرند.