در حال حاضر، یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که خانواده‌های سرپرست زن با آن مواجه هستند، نبود امکانات و حمایت‌ های کافی است. در چند سال اخیر، دولت‌ها تلاش کرده‌اند در قالب طرح‌های حمایتی، به این نیازها پاسخ دهند و برنامه‌هایی عملیاتی برای ارتقای سطح زندگی این گروه از زنان اجرایی شده است. اما، همچنان اهمیت نظارت و ارزیابی اثربخشی این برنامه‌ها بسیار مهم است. نتیجه‌گیری‌های کارشناسان حاکی از آن است که ادامه و تقویت این سیاست‌ها، نیازمند تخصیص بودجه مناسب و ایجاد ساز و کارهای قابل ارزیابی است که بتواند به حل معضلات این زنان کمک کند. از سوی دیگر، همکاری نهادهای غیر دولتی و خیریه‌ها نیز نقش بسزایی در تعمیق این حمایت‌ها ایفا می‌کند. بر این اساس، توسعه برنامه‌های آموزش مهارتی، ایجاد فرصت‌های شغلی و توانمندسازی اقتصادی، راهکارهای موثر و کارآمدی برای بهبود شرایط زنان سرپرست خانوار محسوب می‌شود.